جذب نعمت ها
✍«إِذَا وَصَلَتْ إِلَيْكُمْ أَطْرَافُ النِّعَمِ فَلَا تُنْفِرُوا أَقْصَاهَا بِقِلَّةِ الشُّكْرِ»
فرمود :اگر سلسله نعمتی به شما رسید، این سلسله ادامه دارد ؛ همین که بخشی از نعمت به شما رسید،
مبادا #مغرور بشوید و این را بیجا صرف بکنید، وگرنه آن بقیه سلسله نخواهند آمد .
اگر چند پرنده نعمت کنار سفره شما آمد، شما ناشکری نکنید که بقیه بگریزند!
میفرماید این سلسله نِعَم، مثل این دستههای پرندهاند ؛
این دستههای پرنده اوّل چند تا میآیند اینجا مینشینند و بقیه به دنبال اینها میآیند.☝️
اگر اینها احساس کردند که اینجا خطر هست، فوراً برمیخیزند.
وقتی اینها برخاستند، آنها دیگر نمیآیند .
فرمودند نعمتی که دارد میآید، شما اینها را #در_راه_خلاف_صرف_نکنید ، تا آن ادامه نعمت بیاید.
یک مقدار نعمت که به شما رسید، این طلیعه یک گروه است؛
شما قدر این را بدانید، #شکر_گزار_باشید، تا بقیه را نرمانید .
اگر کمتر شکرگزاری بکنید، بقیه این قافله میرمند و نمیآیند!
آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
اشرف الناس
🔹 از وجود مبارک ابی عبدالله (سلام الله علیه) سؤال کردند:
«مَنْ أَشْرَفُ النَّاس»؛ شریف ترین مردم چه کسانی هستند؟
🔹 فرمود: «مَنِ اتَّعَظَ قَبْلَ أَنْ یوعَظَ وَاسْتَیقَظَ قَبْلَ أَنْ یوقَظَ»؛
فرمود شریف ترین مردم کسی است که قبل از اینکه او را بیدار کنند، #بیدار_شود و قبل از اینکه به وسیله او دیگران موعظه بگیرند، خود او #موعظه_بگیرد.
🔹 یک وقت است انسان ـ خدای ناکرده ـ بی راهه می رود، سرش به سنگ می خورد، دیگران پند می گیرند؛ چنین فردی جزء «أشرف الناس» نیست.
«أشرف الناس» کسی است که از سنگ خوردن دیگران بیدار شود.
👈 ما کاری نکنیم که به سرمان سنگ بیاید تا دیگران موعظه بگیرند، ما کاری بکنیم که اگر پای کسی لرزید، ما موعظه بگیریم؛
این می شود #أشرف_الناس.
کمال عقل
🔹 امام حسین (سلام الله علیه) فرمود اگر همان چیزی را که می دانی عمل بکنی، این آبی است روی ریشه عقل که #عقل را بالنده می کند:
«لَا یكْمُلُ الْعَقْلُ إِلَّا بِاتِّبَاعِ الْحَقِّ».
🔹 ما اگر همان مقداری که می دانیم، #عمل_بکنیم، این، عقل را کامل می کند؛ اگر اهل اندیشه باشیم، عقل اندیشه ورز کامل می شود و اگر اهل انگیزه باشیم، عقل انگیزه مدار کامل می شود.
🔹 اگر کسی چشم او پاک بود، پاک تر بکند، گوش او پاک بود، پاک تر بکند، این #عقلش_کامل_می_شود؛ دیگر حرفی نمی زند که رسوا شود، کاری نمی کند که رسوا شود، جایی نمی رود که رسوا شود.
#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
#جام_معرفت
ولی مطلق
💠 ولیّ مطلق
🔹 ولایت الهی هم مثل رحمت الهی به دو قسم تقسیم می شود.
همان طور که #رحمت_رحمانیه داریم که ﴿وَسِعَتْ كُلَّ شَیء﴾ و #رحمت_رحیمیه است که فرمود: ﴿فَسَأَكْتُبُها لِلَّذینَ یتَّقُون﴾، #ولایت_الهیه هم اینچنین است؛
1️⃣ یک ولایت است که او ولی «کل شیء» است
2️⃣ و یک ولایت خاصه است که ﴿اللَّهُ وَلِی الَّذینَ آمَنُوا﴾.
آن ولایت که به معنای تدبیر و سرپرستی است، مطلق است و این ولایت به معنای ﴿یخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّور﴾، خاص است.
ــ چرا او #ولی_مطلق است؟ برای اینکه #حیات_بخشی به دست اوست: ﴿هُوَ یحْی الْمَوْتی﴾ و هر موجودی که حیات بخش است، ولی است.
ــ چرا او ولی است؟ برای اینکه او ﴿عَلی كُلِّ شَیءٍ قَدیر﴾ است و هر کس که #قادر_مطلق است، ولی است، پس او ولی است.
ــ چرا او ولی است؟ برای اینکه او حاکم مطلق است و هر کس #حاکم_مطلق باشد، ولی است، پس او ولی است.
🔹 چرا او ولی است؟ برای اینکه او حَکَم مطلق است و هر کس #حکم_مطلق باشد، ولی است، پس او ولیّ است؛
یعنی هم #تدبیر_حکومتی به عهده اوست و هم #تدبیر_حکمیت.
#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
#جام_معرفت
📚 سوره مبارکه شوری جلسه 9
تاریخ: 1394/02/3
درس اخلاق
🔴 اعتماد بر خدا
✅ آیتالله جوادی آملی:
🔹 بیان نورانی امام جواد(سلام الله علیه) این است که سرمایه اعتماد به خداست، انسان بنای او بر این باشد که نه بی راهه برود نه راه کسی را ببندد، آنگاه اعتماد او به خدا و تکیه گاهش به خدا باشد، یقیناً به ثمر می رسد. فرمود: «الثِّقَةُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غَالٍ وَ سُلَّمٌ إِلَی کُلِّ عَال»،[1] «غالی با غین» یعنی گران؛ فرمود هر متاع گرانی را با اعتماد به خدا می شود خرید و هر مقام بلندی را با نردبان اعتماد به خدا می شود طی کرد. «سُلّم» یعنی نردبان. «الثِّقَةُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غَالٍ وَ سُلَّمٌ إِلَی کُلِّ عَال». این کشور می تواند روی پای خود بایستد، یقیناً مردان بزرگ، جوانان بزرگ، برادران و خواهران بزرگ و مطمئن وجود دارند که این کشور را به خوبی و در کمال قدرت و عزت حفظ بکنند. این بیان نورانی امام جواد است. «ثمن» یعنی پول و بها، این بها دستتان است و آن اعتماد به خداست. به غیر خدا تکیه نکردن و ناامید بودن از غیر خدا، اولین شرط استجابت دعاست.
🔸 مشکلمان همین آیه ای است که اشاره می شود و آن این است که فرمود: ﴿وَ مَا یؤْمِنُ أَکْثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَ هُم مُشْرِکُونَ﴾؛[2] فرمود اکثری مردم یک مشکل شرکی در درون آنها هست. توحید محض و توحید خالص، یعنی گفتن «لاالهالاالله» محض نیست، اکثر مؤمنین مشرک هستند. به امام عرض کردند چگونه اکثر مؤمنین مشرک هستند؟ ﴿وَ مَا یؤْمِنُ أَکْثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَ هُم مُشْرِکُونَ﴾ فرمود همین که می گویند: «لَولا فَلانٌ لَهَلَکْتُ»،[3] اول خدا، دوم فلان شخص، اگر فلان شخص نبود، مشکل ما حل نمیشد! بگویید خدای سبحان، مشکل ما را از آن راه حل کرد. نه اینکه اول خدا، دوم فلان شخص. مگر خدا دومی دارد؟ مگر در قبال خدا یک قدرتی هست؟ اگر قدرت الهی نامتناهی است در برابر قدرت نامتناهی قدرتی نمی ماند. هر چه هست مظاهر اوست، فیض اوست، فوز اوست و مانند آن. این مشکل ماست که توحید محض در ما بسیار کم است. اگر کسی موحّد ناب بود و به غیر خدا تکیه نکرد، یقیناً دعای او مستجاب می شود.
🔹 وجود مبارک امام جواد می فرماید: «الثِّقَةُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غَالٍ وَ سُلَّمٌ إِلَی کُلِّ عَال»، این نردبان است هر جای بلندی انسان بخواهد برود نمیتواند بگوید من که نمی توانم! مگر آنها که رسیدند از کجا آوردند؟ این همه بزرگانی که یا در حوزه یا در دانشگاه یا در کارهای آزاد موفق شدند، آنها از کجا آوردند؟ اگر کسی تنها رابطه اش را با خدا مستقیم کند و به هیچ کسی اعتماد نکند و طمع نکند و همه را مظاهر قدرت و آیات الهی بداند، این یقیناً موفق می شود که «الثِّقَةُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غَالٍ وَ سُلَّمٌ إِلَی کُلِّ عَال».
[1]. نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص136
[2]. سوره یوسف، آیه106
[3]. تفسیر العیاشی، ج2، ص200؛ بحار الانوار(ط ـ بیروت)، ج34، ص136