✍ بخل یکی از رذائل اخلاقی است که انسان را از خرج کردن آنچه در اختیار اوست، منع می کند؛ خواه از حقوق الهی باشد، مانند: زکات، خمس و یا از حقوق خَلق، مانند: نفقه های واجب، دیونی که وقت پرداخت آنها رسیده و یا از امور با فضیلت، مانند: صدقه، انفاق برای عیال و خویشان و همسایگان.

✅ بخل ورزی و پرهیز از انفاق در قرآن و روایات به شدت مورد نکوهش قرار گرفته است. قرآن کریم در این باره می فرماید:

☀️«کسانی که بخل می ورزند و آنچه را خدا از فضل خویش به آنها داده، انفاق نمی کنند، گمان نکنند این کار به سود آنها است، بلکه برای آنها شر است؛ بزودی در روز قیامت، آنچه نسبت به آن بخل ورزیدند، همانند طوقی به گردنشان می افکنند.» آل عمران/180.

🌷اميرمؤمنان علي(ع) در بيان تعريفي از بخل مي فرمايد: البُخلُ بإخراجِ ما افترَضَهُ اللّه ُ سُبحانَهُ مِن الأموالِ أقْبَحُ البُخلِ؛ زشت ترين بخل، بخل در پرداخت واجبات مالي همچون بخل در خمس و زكات است. (1)

✅ با توجه به این که بخیل نسبت به اموال خود وابستگی دارد، همیشه در نگرانی بسر می برد که مبادا آنها را از دست بدهد و این امر آرامش روحی را از او می گیرد.

 (1) غررالحكم، ص19.