یاد صحن حَرمت کردم اگر دلشادم
من نَه آنم که بَرم لطف تو را از یادم♥️

بهشت زمین است صحن و سرایت
شما قلب بر قبله گاهی رضا جان(ع)
علی بن موسی الرضایی و بر تو، گدایم
گدایِ نگاهی رضا جان(ع)… 🕊 💚

✅ 1. شخص اوّل آفرینش که پیامبر اکرم (ص) است، آنگونه می نشست که هیچ امتیازی بر دیگران نداشت و افرادی که وارد مجلس می شدند و حضرت را نمی شناختند، می پرسیدند: کدام یک از شما پیامبر است؟ «ایّکم رسول اللّه»بحار، ج47، ص 47.*

✅ 2. در سفری که برای تهیه غذا هر کس کاری را به عهده گرفت، پیامبر نیز کاری را به عهده گرفت و فرمود: «جمع کردن هیزم با من».بحار، ج47، سیره پیامبر.*
✅ 3. همین که پیامبر (اکرم) دیدند برای نشستنِ بعضی فرش نیست، عبای خود را دادند تا چند نفری روی عبای حضرت بنشینند.بحار، ج 16، ص 155*

پوشیدن لباس ساده، سوار شدن بر الاغ برهنه، شیر دوشیدن، همنشینی با بردگان، سلام کردن به اطفال، وصله کردن کفش و لباس، پذیرفتن دعوت مردم، جارو کردن منزل، دست دادن به تمام افراد و سبک نشمردن غذا از سیره های حضرت بود.بحار، ج 16، ص 235*

✅ 4. برخی شیعیان خواستند به احترام امام صادق(ع) حمّام را خلوت و به اصطلاح قُرق کنند، حضرت اجازه نداد و فرمود: «لا حاجة لی فی ذلک المؤمن اَخفّ من ذلک» نیازی به این کار نیست، زندگی مؤمن ساده تر از این تشریفات است. بحار، ج 47، ص 47.*

✅ 5. هر چه اصرار کردند که سفره ی امام (رضا) از سفره غلامان جدا باشد، آن حضرت نپذیرفت.کودک، فلسفی، ج 2، ص 457.*

✅ 6. شخصی در حمّام، امام (رضا) را نشناخت و از او خواست تا او را کیسه بکشد، حضرت بدون معرّفی خود و با کمال وقار تقاضای او را قبول کرد. همین که آن شخص حضرت را شناخت، شروع به عذرخواهی کرد، حضرت او را دلداری دادند.بحار، ج 49، ص 99.*

از نشانه های تواضع، پذیرفتن پیشنهاد و انتقاد دیگران و نشستن در پایین تر از جایی است که در شأن اوست.

🍃 منبع: برگرفته از تفسیر نور ذیل آیه ی 18/ لقمان

#پیامبر_اکرم (ﷺ) :

✓ «ما مِن مُسلِمٍ یَنظُرُ امرأةً أوّلَ رَمقَةٍ ثُمّ یَغُضُّ بَصَرَهُ إلاّ أحدَثَ اللّهُ تعالى لَهُ عِبادَةً یَجِدُ حَلاوَتَها فی قَلبِهِ».

⁙ «هیچ مرد مسلمانى نیست که نگاهش به زنى بیفتد و چشم خود را پایین اندازد مگر اینکه خداى متعال به او توفیق عبادتى دهد که شیرینى آن را در دل خویش بیابد».

📚 کنز العمّال : ح١٣٠٥

💢 دعای پدرانه برای فرزندان

امام سجاد علیه‌السلام:
🍃 إِلَهِی امْدُدْ لِی فِی أَعْمَارِهِمْ وَ زِدْ لِی فِی آجَالِهِمْ وَ رَبِّ لِی صَغِیرَهُمْ وَ قَوِّ لِی ضَعِیفَهُمْ وَ أَصِحَّ لِی أَبْدَانَهُمْ وَ أَدْیَانَهُمْ وَ أَخْلَاقَهُمْ وَ عَافِهِمْ فِی أَنْفُسِهِمْ وَ فِی جَوَارِحِهِمْ وَ فِی کُلِّ مَا عُنِیتُ بِهِ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ أَدْرِرْ لِی وَ عَلَى یَدِی أَرْزَاقَهُمْ .

🍃 خدایا! عمر آنان (فرزندانم) را به سود من طولانی کن و مدّت زندگی آن‌ها را به خاطر من بیفزا و خردسالشان را به نفع من تربیت کن و ناتوانشان را برای من نیرومند ساز و بدن‌ها و آیین‌ها و اخلاقشان را برایم به سلامت دار و به آن‌ها در جان و اعضا و هر کارشان ‌که به آن اهتمام دارم، سلامت همه جانبه عنایت کن؛ و برای من و به دست من، روزی آنان را فراوان فرما.

📜 فرازی از دعای بیست‌وپنجم صحیفه سجادیه