آیه
وَلَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظَالِمُونَ
🔖و به يقين فرستاده اى از خودشان برايشان آمد اما او را تكذيب كردند پس در حالى كه ظالم بودند آنان را عذاب فرو گرفت.
📚سورة النحل، آية ۱۱۳.
دشـمنـت را تـقـویت نـکـن!
⁜ دشـمنـت را تـقـویت نـکـن!
﴿ وَإِذا جاءَهُم أَمرٌ مِنَ الأَمنِ أَوِ الخَوفِ أَذاعوا بِهِ وَلَو رَدّوهُ إِلَى الرَّسولِ وَإِلى أُولِي الأَمرِ مِنهُم لَعَلِمَهُ الَّذينَ يَستَنبِطونَهُ مِنهُم…﴾ ؛
و چون خبری درباره ایمنی یا وحشت به آنان برسد، انتشارش دادند! و اگر خبر را به پیامبر و اولیای امرشان ارجاع کنند، قطعاً از میان آنان کسانی که قدرت تشخیص دارند، [درست و نادرست] آن را درمییابند.
◌ نساء: ۸۳.
#امام_علی_علیه_السلام :
⁘ از كيفرهايى كه به سبب كردارهاى بد و كارهاى ناپسند، بر سرِ امّت هاىِ پيش از شما فرود آمد، بر حذر باشيد و احوال آنان را در خوبى و بدى به ياد آوريد، و حذر كنيد از اين كه چون آنان باشيد.
◌ خطبه ۱۹۲ (قاصعه) نهج البلاغه
اقسام فتنه
💠اقسام فتنه در آیات و روایات💠
✍ در آیات و روایات از دو نوع فتنه سخن به ميان آمده است:
1⃣ به معناي امتحان الهي يا کيفري که خداوند به گنهکاران مي دهد،
2⃣ به معني آشوب و طغيان و ايجاد اختلال در نظم و ثبات جامعه که به وسيله قدرت طلبان و آشوبگران به وجود مي آيد.
✅ فتنه به معناي اول کار خداوند است و آثار تربيتي دارد و افراد را به تلاش و کوشش و اصلاح حال خود وادار مي سازد و اين معنا در موارد متعددي از قرآن کريم آمده است مانند:
☀️أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ. عنکبوت/1.
آيا مردم گمان مي کنند که به صرف اينکه بگويند ايمان آورده ايم، به حال خود رها مي شوند و مورد امتحان قرار نمي گيرند؟
✅ فتنه به معناي دوم در قرآن کريم به عنوان چيزي که بدتر و شديدتر از آدمکشي است آمده است و جامعه اسلامي به جنگ با عاملان فتنه فراخوانده شده است؛
☀️ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ. بقره/191
فتنه سخت تر از کشتار است. و در مقابله با فتنه گران می فرماید:
☀️ وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ. بقره،/ 193 با آنان بجنگيد تا فتنه اي باقي نماند.
قرآن و رضوان الهی
🟢 قرآن و رضوان الهی
💠 حضرت فاطمه علیها السّلام در قسمتی از خطبه فدکیه چنین فرمودند: قائِداً اِلَی الرِّضوانِ اتّباعُهُ، مُؤَدٍّ إلَی النَّجاةِ إستماعُهُ؛ (خداوند، قرآنی را نازل فرمود که) پیروی از آن، به رضای الهی میرساند و گوش سپردن به آن، نجات میبخشد. (الاحتجاج طبرسی، ج۱، ص۱۳۴)
🔸گاهی راه هست، ولی رونده نیست. گاهی راهنما هست، ولی رهپو نیست. گاهی درمان وجود دارد، اما بیمار در پی درمان بر نمی آید!
🔹از اوصاف قرآن کریم که در آیات شریفه آمده، «نور»، «ذکر»، «هُدی»، «بیان» و… است. خاصیت کلام الهی، روشنگری و راهنمایی است. اما کسانی هدایت میشوند که آن را به عنوان «هادی» بپذیرند و به عنوان «امام» و «قائد» بشناسند و تبعیّت کنند.
🔸کاملترین نسخهی طبیب ماهر، اگر مورد عمل قرار نگیرد، بیماری از بین نمیرود و بهترین قانون و برنامه اگر عملی و اجرایی نشود، ثمری ندارد.
🔹قرآن کریم، هم برنامه و قانون است، هم شفا و درمان است، هم یادآور و هدایتگر است، هم پیشوا و راهنماست. ولی تا به آن عمل نشود، انسان را به به بهشت نمیرساند و تا مورد تبعیّت قرار نگیرد، رضوان را برای بشر فراهم نمیکند و تا به این سروش آسمانی گوش جان سپرده نشود، «نجات» نمیدهد.
🔸قرآن را هم باید خواند، هم باید فهمید، هم باید عمل کرد. در کلام حضرت فاطمه (علیها السّلام) روی دو عنصر «استماع» و «اتّباع» تأکید شده است، هم گوش دادن به سخن حق تعالی، هم پیروی کردن از آن.
📚 حکمتهای فاطمی، حجتالاسلام محدثی
